فرشته تابانیان، وکیل دادگستری، روز یکشنبه ۲۶ بهمنماه در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که موکلش، مهران قرهباغی، زندانی سیاسی ۳۳ ساله، حدود بیست روز پیش (اوایل دیماه ۱۴۰۴) از زندان شیبان اهواز به مکانی نامعلوم منتقل شده و از آن زمان تاکنون هیچ خبری از وضعیت، محل نگهداری یا حتی نهاد مسئول این انتقال در دست نیست.
این اقدام، که بدون اطلاع وکیل، خانواده یا حتی ثبت رسمی انجام گرفته، یادآور الگوی تکراری رژیم در ناپدیدسازی قهری زندانیان سیاسی است – روشی که بارها برای اعمال شکنجه، فشار روانی و پروندهسازی جدید به کار رفته است.
مهران قرهباغی اهل روستای «تیلهکوهی» بهبهان، در ۲۸ دیماه ۱۳۹۸ توسط اطلاعات سپاه تروریستی پاسداران در بهبهان بازداشت شد و پس از انتقال به زندان بهبهان، اوایل دیماه ۱۴۰۰ به زندان شیبان اهواز منتقل شد.
او در طول بیش از هفت سال حبس، به بیماریهای جدی قلبی، اختلالات بینایی، گال و مشکلات پوستی ناشی از شرایط غیربهداشتی زندان مبتلا شده است.
ستم ملی در ایران علیه اقلیتهای ملی، از جمله کوردها، بلوچها، عربها، ترکها و ترکمنها، در قالب مجموعهای از محدودیتهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و زبانی نمود پیدا میکند.
بسیاری از این گروهها با تبعیض در دسترسی به منابع دولتی، فرصتهای شغلی، آموزش به زبان مادری و مشارکت مؤثر در ساختار قدرت مواجهاند، در حالی که مناطق محل سکونت آنان اغلب از نظر توسعه زیرساختی، سرمایهگذاری و خدمات عمومی عقبماندهتر از میانگین کشور است.
همچنین برخوردهای امنیتی شدیدتر، محدودیت فعالیتهای فرهنگی و مدنی، و کمرنگ بودن نمایندگی سیاسی باعث شده است که احساس حاشیهنشینی و نابرابری در میان این جوامع تقویت شود.
در نتیجه، ستم ملی نهتنها به عنوان یک مسئله حقوق بشری، بلکه بهعنوان عاملی مؤثر در شکافهای اجتماعی، بیاعتمادی به نهادهای حاکمیتی و تداوم چرخه محرومیت در مناطق پیرامونی کشور مطرح میشود.
