رسانەهای عراقی گزارش دادند که روز شنبه، هشتم شهریورماه، نیروهای آمریکایی تمامی پایگاهها در بغداد و منطقه سبز را تخلیه و به هولیر، پایتخت اقلیم کوردستان، شدەاند.
بنابر این گزارشها تنها تعداد محدودی از نیروها با عنوان "نیروهای آموزشی" باقی ماندەاند. گزارشهای مذکور یادآور شدەاند که آخرین تجهیزات لجستیکی نیز شب گذشته به پایگاەهای آمریکایی در کوردسان منتقل شدەاند.
به گفته منابع، این خروج شامل منطقه الخضرا (سبز) میشود که مراکز دیپلماتیک غربی، مقرهای رسمی، فرودگاه بغداد و ستاد عملیات مشترک در آن قرار دارد.
از سوی دیگر سخنگوی سفارت آمریکا در بغداد نیز تأیید کرده که نیروهای ائتلاف تحت مأموریت "عزم راسخ" مطابق برنامه، وارد مرحله پایان عملیات نظامی در عراق شدهاند.
کوردستان عراق در دو دههی گذشته به یکی از مهمترین شرکای استراتژیک آمریکا و غرب در خاورمیانه بدل شده است. ثبات نسبی این منطقه، نقش پیشمرگهها در مبارزه با داعش، و موقعیت ژئوپولیتیکی آن در همسایگی ایران، ترکیه و سوریه، باعث شده که اقلیم کوردستان به پایگاهی کلیدی برای حضور نظامی، اطلاعاتی و سیاسی غرب در عراق تبدیل شود.
آمریکا و متحدانش نهتنها از این منطقه بهعنوان نقطهای امن برای استقرار نیروها و تجهیزات استفاده میکنند، بلکه آن را بهعنوان پلی برای حفظ نفوذ خود در کل عراق و مقابله با گسترش نفوذ ایران در منطقه میدانند. اقلیم کوردستان عراق طی سالهای اخیر با ایجاد ثبات امنیتی نسبی، جذب سرمایهگذاری خارجی و توسعهی بخشهای نفت، گاز و گردشگری توانسته جایگاهی متفاوت از بسیاری مناطق بحرانزدهی خاورمیانه به دست آورد.
همزمان، فضای باز سیاسی و سطح بالاتر آزادیهای مدنی در مقایسه با دیگر بخشهای عراق، این منطقه را به الگویی برای توسعهی متوازن میان امنیت، اقتصاد و دموکراسی در خاورمیانه بدل کرده است. تجربهی کوردستان نشان میدهد که ترکیب حاکمیت بومی، روابط بینالمللی گسترده و اصلاحات اقتصادی میتواند مسیری پایدار برای پیشرفت و رفاه در منطقهای پرتنش ترسیم کند.
در مورد خروج نیروهای آمریکایی از عراق، کارشناسان بر این باورند که با کاهش نیروهای نظامی آمریکا در عراق، خلأ امنیتی بزرگی پدید میآید که زمینه را برای مداخلهی بیشتر ایران و تقویت گروههای وابسته به آن مانند حشد شعبی فراهم میکند. این وضعیت نهتنها موازنهی قدرت در عراق را به سود نیروهای نیابتی تهران تغییر میدهد، بلکه خطر بازگشت هستههای خاموش تروریستی مانند داعش را نیز افزایش میدهد. در چنین شرایطی، ضعف دولت مرکزی بغداد در کنترل کامل بر قلمرو و نهادهای امنیتی میتواند عراق را دوباره به میدان رقابتهای منطقهای و بستری برای فعالیتهای بیثباتکننده بدل کند.
