رفتن به محتوای اصلی

اعتصاب کارگران معدن طلای زره‌شوران تکاب وارد سیزدهمین روز شد

اعتصاب کارگران معدن طلای زره‌شوران تکاب وارد سیزدهمین روز شد
posted onDecember 26, 2025
noدیدگاه

اعتصاب اعتراضی کارگران معدن طلای زره‌شوران تکاب روز پنج شنبه چهارم دی دی‌ماه ۱۴۰۴ وارد سیزدهمین روز متوالی خود شد.

کارگران این معدن بزرگ طلا در استان ارومیه، از ۲۲ آذر ماه در اعتراض به نابرابری و تبعیض در پرداخت حقوق و دستمزد، عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و مشکلات معیشتی دست به اعتصاب زده‌اند.

مطالبات آنها همچنان روشن و بدون تغییر است: برقراری عدالت در پرداخت‌ها، پایان تبعیض میان کارگران رسمی و پیمانی، و رسیدگی فوری به وضعیت معیشتی در شرایط تورم و فشار اقتصادی شدید.

کارگران تأکید دارند که معدنی با تولید ثروت عظیم نباید نیروی کار خود را در تنگنای معیشتی رها کند.

با گذشت نزدیک به دو هفته از این اعتراض، هیچ‌یک از مسئولان شرکت، اداره کار شهرستان تکاب یا نهادهای استانی واکنشی نشان نداده‌اند.

این بی‌توجهی، نارضایتی کارگران را عمیق‌تر کرده و آنها اعلام کرده‌اند تا تحقق کامل مطالبات، به اعتصاب ادامه خواهند داد.

چهارمین روز اعتصاب کارگران شرکت قند خاورمیانه

اعتصاب کارگران شرکت قند خاورمیانه در شوش که از روز دوشنبه یکم دی‌ماه ۱۴۰۴ آغاز شده، روز پنج شنبه چهارم دی‌ماه برای چهارمین روز متوالی مقابل درب ورودی کارخانه ادامه دارد.

کارگران این شرکت در اعتراض به مشکلات معیشتی، تأخیر در پرداخت حقوق، عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل و سایر مطالبات صنفی دست به اعتصاب زده‌اند و همچنان بر ادامه اعتراض تا رسیدگی به خواسته‌هایشان تأکید دارند.

با گذشت چهار روز از این تجمع، هیچ‌یک از مسئولان از جمله مدیریت شرکت، اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی شهرستان شوش یا نهادهای استانی و کشوری کوچک‌ترین واکنشی نشان نداده‌اند.

این اعتصاب در ادامه موج اعتراضات کارگری در صنایع مختلف ایران صورت می‌گیرد و توجه‌ها را به وضعیت دشوار کارگران در شرایط اقتصادی کنونی جلب کرده است.

اعتصابات در ایران در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین اشکال اعتراض اجتماعی تبدیل شده‌اند؛ کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران و دیگر اقشار زحمتکش در واکنش به تورم افسارگسیخته، کاهش قدرت خرید، دستمزدهای زیر خط فقر، خصوصی‌سازی‌های ناکارآمد و نبود امنیت شغلی دست به اعتصاب می‌زنند.

این اعتصابات اغلب مسالمت‌آمیز است، اما با برخوردهای امنیتی، بازداشت فعالان صنفی و فشار بر تشکل‌های مستقل مواجه می‌شود.

با وجود سرکوب، تداوم و گسترش اعتصابات نشان‌دهنده عمق بحران‌های اقتصادی و اجتماعی و نارضایتی گسترده از سیاست‌های حاکم است و بیانگر تلاش مردم برای احقاق حقوق اولیه و کرامت انسانی خود است.