بنابر گزارشات منتشر شده، روز یکشنبه ۱۳ مهرماه، شماری از دانشآموزان و والدین آنها از روستای هرچگان از توابع شهرستان شهرکرد، در استان چهارمحال و بختیاری، در اعتراض به نبود معلم در مدارس ابتدایی این منطقه، مقابل ساختمان استانداری تجمع اعتراضی برگزار کردند.
به گفته اهالی، از آغاز سال تحصیلی جدید تاکنون هیچیک از کلاسهای ابتدایی روستا تشکیل نشده و دانشآموزان عملاً از تحصیل بازماندهاند.
یکی از والدین حاضر در تجمع با ابراز ناراحتی گفت: "گرانی کم بود، حالا باید نگران بیسوادی بچههامان هم باشیم! عجب مملکت گل و بلبلی داریم".
نظام آموزش و پرورش ایران با بحرانی عمیق روبهروست که کمبود شدید معلم، افت کیفیت آموزشی و افزایش نرخ ترک تحصیل از مهمترین نشانههای آن به شمار میرود.
در بسیاری از استانها هزاران کلاس بدون معلم مانده است؛ تنها در خراسان رضوی بیش از ۱۸ هزار معلم کمبود گزارش شده است. این وضعیت سبب شده کیفیت آموزش بهطور چشمگیری کاهش یابد و حتی در برخی مناطق محروم، دانشآموزان پس از چند سال تحصیل هنوز در خواندن و نوشتن دچار مشکل باشند.
فقر و نابرابری اقتصادی عامل اصلی ترک تحصیل محسوب میشود؛ آمارها نشان میدهد بیش از نیمی از دانشآموزانی که مدرسه را رها میکنند، به دلیل مشکلات مالی قادر به ادامه تحصیل نیستند.
همزمان، معلمان نیز از دستمزد پایین، فشار کاری بالا و نبود مسیر حرفهای مشخص گلایه دارند و بسیاری از آنان ناچار به ترک شغل یا اشتغال دوم میشوند.
مجموعه این عوامل، نظام آموزشی ایران را به مرحلهای بحرانی رسانده که آینده نسلهای جوان را با خطر جدی مواجه کرده است.