بنابر گزارش رسیده به آواتودی، بامداد سهشنبه، هفتم مهرماه، نیروهای سازمان اطلاعات جمهوری اسلامی ایران به منزل ژاله روحزاد، معلم و فعال کارگری، و همسرش اسماعیل گرامی، از فعالان کارگری شناختهشده، یورش بردند و تمامی وسایل الکترونیکی آنان را ضبط کردند.
گزارشها حاکی از آن است که این نیروها هیچ توضیحی درباره علت این اقدام تروریستی ارائه نکردهاند. پیشتر نیز در مرداد ۱۴۰۳، مزدوران اطلاعات با یورش به خانه این زوج، اسماعیل گرامی را بازداشت کرده بودند.
در ایران، فعالان و نمایندگان کارگری با فشارهای گستردهای روبهرو هستند که عملاً امکان فعالیت آزاد، دفاع از حقوق کارگران و تشکیل تشکلهای مستقل را تضعیف میکند.
قانون کار موجود – علیرغم اینکه باید ارتقا دهنده حقوق کارگران باشد – در عمل بسیاری از الزامات معیشتی، مسکن، بیمه و دستمزد عادلانه را نادیده میگیرد و دستمزدها همواره کمتر از تورم واقعی افزایش مییابند؛ به گونهای که ارزش واقعی دستمزد کارگران طی سالها به شدت افت کرده است.
همچنین، مخالفت با سیاستهای کارفرمایی یا اعتراض به تأخیر یا عدم پرداخت حقوق، میتواند منجر به احضارهای قضایی، بازداشت و فشار امنیتی شود.
«کمپین حقوق بشر ایران» با اعلام اینکه در حال حاضر ۱۹ فعال کارگری در زندان به سر میبرند و یک زن فعال کارگری نیز با خطر اعدام روبهرو است، کارگران ایران را «قربانیان سرکوب بیرحمانه و شرایط کاری مرگبار» توصیف کرد.
در گزارش تفصیلی این نهاد حقوقبشری که روز چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت در آستانۀ روز جهانی کارگر منتشر شد، همچنین آمده است «بیش از دو هزار کارگر در ایران طی یک سال گذشته بهدلیل شرایط کاری ناایمن جان باختهاند».
علاوه بر آن، ایجاد تشکلهای کارگری مستقل یا تشکلگرایی مستقل با موانعِ قانونی، سرکوب و تهدید همراه است و فعالیت آنها غالباً به عنوان موضوع امنیتی تلقی میشود.
این فشارها نه تنها امنیت شغلی و معیشت کارگران را تهدید میکند، بلکه باعث سرکوب صدای آنان، کاهش اعتماد به عدالت قضایی و تضعیف امید به تغییر اجتماعی نیز میشود.
