روز یکشنبه، ششم مهرماه، بازنشستگان تامین اجتماعی گیلان در ادامه اعتراضات صنفی خود، مقابل اداره کل سازمان تامین اجتماعی رشت تجمع اعتراضی برگزار کردند.
معترضان با در دست داشتن پلاکارد نه به اعدام و سر دادن شعارهایی مانند «شریفه، منوچهر، پیمان آزاد باید گردند و کارگر زندانی، معلم زندانی آزاد باید گردد»، به محکومیتهای سنگین قضایی علیه فعالان کارگری و معلمان اعتراض کردند و خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی شدند.
این تجمع در حالی برگزار شد که بازنشستگان به وضعیت معیشتی نامناسب، تاخیر در پرداخت مستمریها و ناترازی صندوق تامین اجتماعی معترض بودند، اما تمرکز اصلی بر حمایت از زندانیان و فعالین کارگری مانند شریفه محمدی، منوچهر فلاح و پیمان فرحآور بود که توسط شعبههای دادگاه انقلاب رشت به ریاست دو قاضی پدر و پسر، احمد و محمدعلی درویشگفتار، به اعدام محکوم شدهاند.
معترضان همچنین با شعار «مسعود فرهیخته آزاد باید گردد»، به بازداشت مسعود فرهیخته، معلم و فعال صنفی فرهنگیان، اشاره کردند.
در سالهای اخیر، موجی از اعتراضات بازنشستگان در ایران شکل گرفته است؛ بازنشستگانی که با حقوق پایینِ ثابت، تورم سرسامآور، بالا رفتن هزینههای زندگی و عدم تطبیق مستمری با نرخ واقعی معیشت، به زیر خط فقر افتادهاند.
آنها در شهرهای مختلف ایران همچون تهران، اهواز، شوش، رشت و … به خیابان آمدهاند و خواستار «همسانسازی واقعی حقوق»، «پرداخت معوقات»، «حذف تبعیضها» و « پاسخگویی مسئولان» شدهاند.
به گفته معترضان، دولت و دستگاههای مربوطه در اجرای قوانین حمایتی (از جمله آئیننامه ۸۹) کوتاهی کرده و وعدهها را عملی نکردهاند، در حالی که فشار اقتصادی و هزینههای درمان و دارو روزافزون است.
اعتراض بازنشستگان، ضمن طرح دغدغههای اقتصادی، به شکلی نمادین نشاندهنده نارضایتی عمومی عمیق از وضعیت معیشتی و ضعف پاسخگویی حاکمیت است.
